 Ontsteking van het mondslijmvlies en het tandvlees jan worden veroorzaakt door allerlei micro-organismen, waaronder virussen, bacteriën of schimmels. Bij een langdurige ontsteking moet de veroorzaker worden vastgesteld, omdat bacteriën en schimmels in dat geval dienen behandelt te worden door een deskundige. Aften, spruw en tandvleesontsteking zijn allemaal vormen van mondslijmvliesontsteking.Aften: zijn kleine witte zweertjes aan het tandvlees, op de binnenkant van de wangen of op de tong. Spruw: is een schimmelinfectie in de mondholte met grijs beslag en witte plekken op de tong, wangen en verhemelte. Tandvleesontsteking: als het tandvlees donkerrood wordt, bloedt en zich bij de tanden terugtrekt Wat kan helpen bij mondslijmvliesontsteking: ABC-kruid (meer info) Kruidnagel (meer info) Mirre (meer info) Ratanhia (meer info) Tea tree (meer info) Valkruid (meer info) Vitamine B3 (meer info) |
| Ontsteking van het mondslijmvlies en het tandvlees jan worden veroorzaakt door allerlei micro-organismen, waaronder virussen, bacteriën of schimmels. Bij een langdurige ontsteking moet de veroorzaker worden vastgesteld, omdat bacteriën en schimmels in dat geval dienen behandelt te worden door een deskundige. Aften, spruw en tandvleesontsteking zijn allemaal vormen van mondslijmvliesontsteking. Aften: zijn kleine witte zweertjes aan het tandvlees, op de binnenkant van de wangen of op de tong. Spruw: is een schimmelinfectie in de mondholte met grijs beslag en witte plekken op de tong, wangen en verhemelte. Tandvleesontsteking: als het tandvlees donkerrood wordt, bloedt en zich bij de tanden terugtrekt Wat kan helpen bij mondslijmvliesontsteking: ABC-kruid (meer info) Kruidnagel (meer info) Mirre (meer info) Ratanhia (meer info) Tea tree (meer info) Valkruid (meer info) Vitamine B3 (meer info) |
Mineralen spelen een belangrijke rol in allerlei processen in het lichaam en sommige vormen een onmisbaar bestanddeel van weefsels. Elk mineraal heeft een specifieke functie, daarnaast vervullen de mineralen als groep een gezamenlijke functie. Onder normale omstandigheden zou men via de voeding voldoende mineralen binnen moeten krijgen om gezond te blijven. Maar fastfood, kant-en-klare gerechten bevatten veel minder mineralen dan natuurlijke voeding. Maar zelfs groenten die je in de winkel koopt, zijn vaak geteeld op uitgeputte gronden (als ze al op grond zijn gekweekt). Mineralentekort worden zelden onderkend omdat de symptomen veel lijken op andere ziektebeelden. Sommige mensen hebben een latente spasmofilie (stoornis in de mineralenhuishouding van de cellen). Het lichaam is dan niet in staat de in het voedsel aanwezige mineralen op te nemen. Omdat het lichaam voor tal van vitale functies over voldoende mineralen moet beschikken, kan bij een mineralentekort sprake zijn van een verlaagde weerstand, waardoor het immuunsysteem minder doelmatig kan optreden tegen indringers. Men wordt sneller ziek.
Migraine treft 1 persoon op 10 en meer vrouwen dan mannen. Migraine wordt gekenmerkt door herhaalde hoofdpijnaanvallen en is vaak ondraaglijk. Migraine aanvallen worden uitgelokt door verschillende factoren, maar men treft vaak dezelfde factor aan bij eenzelfde zieke. Het kan gaan om psychologische factoren (ergernis, angst) die verantwoordelijk zijn voor 1 migraineaanval op 2, maar ook intolerantie tegen bepaalde voedingsmiddelen, alcohol, lawaai of geuren, verandering in levensgewoonten, slaapgebrek of te veel slaap. Hormonale factoren spelen ook een rol bij sommige migraines: bij 2 vrouwen op 3 komt migraine zeer veel voor tijdens de menstruatieperiode; bij 7 vrouwen op 10 verdwijnen de symptomen tijdens de zwangerschap. Erfelijkheid speelt ook een rol bij migraine.
Een oorontsteking ontstaat meestal als bacteriën, virussen of schimmels zich in verschillende delen van het oor nestelen en daar ontsteking en pijn veroorzaken. Middenoorontsteking komt het meeste voor bij kinderen. Middenoorontsteking is een ontsteking van het middenoor tussen trommelvlies en het binnenoor. Door een virale of bacteriële aanval kan slijm en pus zich ophopen in de buis van eustachius die het middenoor verbindt met de neusholte. Dit kan een scherpe, plotselinge pijn opwekken of een doffe, kloppende pijn die vaak gepaard gaat met koorts en een verstopte neus.
Bij zuurstofgebrek kan een anaërobe afbraak plaatsvinden (afbraak zonder zuurstof, waarbij bijvoorbeeld melkzuur gevormd wordt): pyrodruivenzuur wordt omgezet in melkzuur. De hoeveelheid energie die hierbij vrijkomt, is veel geringer dan bij aërobe afbraak (afbraak met zuurstof). De aërobe afbraak vindt bij explosieve inspanningen in spiercellen plaats. Het gevormde melkzuur veroorzaakt een lokale acidose, wat tot uiting komt in spiervermoeidheid. De vorming van melkzuur is een noodvoorziening. In rust wordt het melkzuur weer omgezet in pyrodruivenzuur, waarna de aërobe afbraak plaatsvindt. Eén van de grootste problemen bij sport is de energievoorziening tijdens de inspanning. Voor het samentrekken van spiercellen is energie nodig. Deze energie kan vrijgemaakt worden door glucose (afkomstig van koolhydraten) en vetzuren (afkomstig van vetten) te verbranden. Uit glucose kan sneller energie worden vrijgemaakt dan uit vet. Bovendien is er voor de verbranding van glucose minder zuurstof nodig dan voor de verbranding van vetzuren. Glucose en vetzuren kunnen ook zonder zuurstof energie leveren. Maar daarbij ontstaan respectievelijk zuren (melkzuur) en ketonen (aceton), waardoor het zuur-base-evenwicht verstoord raakt. In de spier bevindt zich een kleine voorraad glucose in de vorm van glycogeen. In de lever bevindt zich ook glycogeen, maar deze moet eerst via het bloed naar de spieren vervoerd worden. De hoeveelheid glycogeenreserve is beperkt vergeleken bij de vetreserve. Het probleem is echter dat de vetverbranding veel zuurstof kost en dat vet een langzame energiebron is.
Pijnlijk opgezette borsten(klieren) (mastodynie) tijdens of juist voor de menstruatie worden veroorzaakt door hormoonschommelingen.
Macrofagen zijn cellen die lichaamsvreemde stoffen, bacteriën/virussen en hun afvalstoffen in zich opnemen en onschadelijk maken. Macrofagen zijn een soort afweercellen (belangrijk bij ontstekingsreacties) en een belangrijk onderdeel van het immuunsysteem.
Een maagzweer komt niet alleen voor in de maag, maar ook in de twaalfvingerige darm en soms in de slokdarm. Een maagzweer is een defect in de slijmvlieslaag die de wand van de maag, de twaalfvingerige darm en de slokdarm bedekt. De oorzaken van een maagzweer is door een abnormale zwakte van het maagslijmvlies en door de bacterie helicobacter pylori die leeft aan de oppervlakte van het maagslijmvlies. De bacterie nestelt er zich tijdens de kindertijd en verblijft er gedurende lange tijd. Bij sommige mensen kan de bacterie een infectie veroorzaken die het ontstaan van een zweer bevordert. Symptomen van een maagzweer is vaak een hevige pijn in de bovenbuik. Deze pijn (die vergelijkbaar is met krampen of met branderigheid) verschijnt zo'n 2 tot 3 uur na de maaltijd en kalmeert wanneer de patiënt eet. De pijn treedt op in perioden van enkele weken en wordt onderbroken door min of meer langdurige perioden van verminderde symptomen.
De maagwand is door een slijmvlieslaag beschermd tegen de inwerking van het zuur dat in de maag wordt gevormd voor de vertering van voedsel. Wanneer de maagslijmvlies (dat zich ook in de darm bevindt) wordt aangetast, kan er een maagzweer ontstaan. Maagslijmvliesontsteking wordt in veel gevallen veroorzaakt door het Helicobacter pylori bacterie, die zich onder het maagslijmvlies nestelt.
De maag is een zakvormig orgaan in de bovenbuik, waarin het voedsel wordt gekneed en de belangrijkste processen van de chemische vertering beginnen. De meest voorkomende klacht met betrekking tot de maag en de overige onderdelen van het spijsverteringsstelsel is indigestie. Dat kan diverse oorzaken hebben, variërend van te veel eten en constipatie tot stress en angst. Andere veel voorkomende spijsverteringsklachten zijn colitis ulcerosa (ontsteking van de dikke darm), koliek (buikkrampen), misselijkheid, braken en winderigheid. Er kan ook een maagzweer aanwezig zijn (vaak veroorzaakt door te veel maagzuur) of een zweer aan de twaalfvingerige darm. Een minder vaak voorkomende aandoening is coeliakie, waarbij de patiënt (meestal een kind) niet in staat is essentiële voedingsmiddelen via het darmslijmvlies te absorberen. Al deze aandoeningen kunnen maagpijn veroorzaken.
